Flubendazole

Samenstelling

Flubendazolum wit kristallijn poeder

Indicaties

De toepassing van flubendazole is geïndiceerd bij infecties veroorzaakt door maagdarmnematoden en cestoden. Specifieke indicaties bij varkens zijn infecties veroorzaakt door Metastrongylus apri, Ascaris suum (met inbegrip van migrerende larven), Hyostrongylus rubidus, Oesophagostomum dentatum, Trichuris suis en Strongyloides ransomi. Specifieke indicaties bij pluimvee zijn infecties veroorzaakt door Syngamus trachea, Ascaridia galli, Heterakis gallinarum, Capillaria spp., Amidostomum anseris, Trichostrongylus tenuis.

Producten

• Feedmix Flubendazole 0,6%
• Flubendazole 5% Topdressing

Farmacodynamie

Flubendazol is een synthetisch anthelminticum dat tot de klasse van de benzimidazolcarbamaten behoort. Het is werkzaam door inhibitie van het microtubulair complex in de absorptieve cellen bij nematoden en cestoden. Flubendazol werkt in door zich te binden aan de tubulinemoleculen, de eiwitdimeren van de microtubuli. Het inhibeert het microtubulair complex in de absorptieve cellen, dat zijn de intestinale cellen bij nematoden en de tegumentcellen bij cestoden. Dit uit zich door het verdwijnen van de cytoplasmatische microtubuli en accumulatie van secretoire korrels in het cytoplasma als gevolg van een blokkade van hun transport. Dit leidt tot een disfunctie van het celmembraanomhulsel en een reductie van de vertering en de absorptie van voedingsstoffen. De irreversibele lytische degeneratie van de cel, als gevolg van de accumulatie van secretoire elementen (hydrolytische en proteolytische enzymen), leidt tot de dood van de parasiet. Deze veranderingen treden vrij snel op en kunnen vooral worden waargenomen in de organellen die rechtstreeks bij de secretoire en absorptieve functies van de cellen zijn betrokken. De veranderingen worden daarentegen niet waargenomen in gastcellen. Een ander effect dat verband houdt met de tubulines is de sterke inhibitie van het uitkomen van de wormeieren door inhibitie van microtubuli-afhankelijke processen in het zich ontwikkelende wormei (celdeling).

Farmacokinetiek

Flubendazol is zeer slecht oplosbaar in waterhoudende systemen, zoals het spijsverteringskanaal, zodat het traag desintegreert en zeer traag wordt geabsorbeerd. Dit uit zich door een hoge fecale excretie van de onveranderde moedermolecule. De zeer kleine geabsorbeerde fractie wordt intens gemetaboliseerd door het first-pass metabolisme in de lever, met carbamaathydrolyse en ketonreductie. De biotransformatieproducten worden geconjugeerd tot glucuroniden of sulfaatconjugaten en uitgescheiden met de gal en de urine. De urinaire excretie is vrij beperkt en bestaat vrijwel uitsluitend uit excretie van metabolieten en van slechts kleine hoeveelheden onveranderd product. Bij varkens worden de hoogste concentraties aangetroffen in de lever en de nieren. De halveringstijd van flubendazol in de weefsels bedraagt 1 tot 2 dagen.

Toxicologie

Flubendazole wordt door alle diersoorten goed verdragen, zelfs na overdosering. In acute-toxiciteitsproeven bij muizen, ratten en cavia=s werd voor flubendazole een LD50-waarde van meer dan 2560 mg per kg lichaamsgewicht vastgesteld.

Neveneffecten

Doses flubendazol in het voer van 250 ppm of meer kunnen tot tijdelijke diarree leiden (zachte of vloeibare feces), zonder dat de klinische gedragingen of prestaties van de dieren worden aangetast. Deze losse stoelgang kan worden waargenomen vanaf de tweede dag van de behandeling en op dag 7 tot 12 wordt een maximum bereikt.

Contra indicaties

Geen

Therapeutische (on)verenigbaarheden

De behandeling met flubendazole geeft alleen optimale resultaten, wanneer tegelijkertijd een strikte hygiëne van het hok en de ligplaatsen in acht genomen wordt.